Veel pech voor de Nederlandse junioren op het WK in Italië. In het begin lagen drie troeven al op het asfalt. Daarna wist de ploeg zich nog sterk te herpakken, maar uiteindelijk was het hoogst haalbare de 16e plaats van Daan Olivier. Na de wereldtitel bij de junior-vrouwen sleepte Frankrijk ook bij de heren de juniorentitel binnen. Olivier Le Gac kwam na 120 kilometer solo binnen. Achter hem won de Australiër McCarthy de sprint om het zilver voor uittredend kampioen Jasper Stuyven uit Belgie. In de beginfase zag coach Aart Vierhouten al drie sterke pionnen tegen de grond gaan: Van Baarle, Van Poppel en Riesebeek. Van Poppel moest verder op een fiets van de neutrale materiaalwagen en Van Baarle had naast materiaalpech ook zijn schouder ontwricht. ,,Dit was een sleutelmoment in de wedstrijd, de jongens moesten een grote inspanning doen om weer terug te komen. Dat lukte wel, maar je verspilt een hoop krachten die je in de finale hard nodig hebt," wist Vierhouten te vertellen. Na de noodlottige beginfase herpakte de Nederlandse ploeg zich goed, Mike Teunissen reed twee ronden van 16 kilometer voorop. Toen Teunissen werd ingerekend was het de beurt aan Olivier om het met een groepje van zes renners te proberen en even later kwam Rick Ottema met nog eens vijf anderen aansluiten. Ook deze groep werd ingerekend, het sein voor de favorieten om het tempo te verhogen. Het peloton scheurde en alleen Olivier zat mee in een groep van ongeveer 25 renners. Vierhouten was na de koers dan ook trots op Olivier: ,,Daan was bergop bij de besten! Zijn zestiende plaats zegt meer over zijn eindsprint dan over zijn rijden vandaag, hij had wat dat betreft meer verdiend." De bondscoach loofde het doorzettingsvermogen en de veerkracht van zijn renners: ,,Dit is het zwaarste parcours op een WK junioren in de laatste tien jaar. Jongens die hier een rol kunnen spelen moeten tevreden zijn, zeker gezien de pech die ze vandaag hebben gehad. Nogmaals, ik ben trots op ze!"
