Afgelopen weekend stond Hulst volledig in het teken van veldrijden. Gedurende drie dagen werd er gestreden om de wereldtitels en dat begon voor Nederland al gelijk goed met de wereldtitel op de Mixed Team Relay.
Psst! Wil je trouwens een door Mathieu van der Poel gesigneerde regenboogtrui winnen? Scroll dan snel door naar beneden! 😉
Nederlands podium Elite dames
De dag daarna werd deze trend doorgezet met een mooie junioren dameskoers. Een van de kanshebbers voor het podium - Isis Versluis - had tijdens de Team Relay een breukje opgelopen in haar vinger, waardoor ze helaas niet kon starten. De overige drie dames hebben op het zware parcours gestreden voor wat ze waard waren, met een mooie top 10 notering voor Nynke Jochems tot gevolg.
Onder een stralende zon begonnen vervolgens de U23-mannen aan hun WK. David Haverdings was namens Nederland als winnaar van het wereldbekerklassement U23 een van de kanshebbers voor de winst, maar had helaas een slechte dag. Het waren vervolgens Guus van den Eijnden en Keije Solen die zich nadrukkelijk voorin lieten zien, en uiteindelijk samen streden om de derde plek. Solen trok daarbij uiteindelijk aan het langste eind en ging met de bronzen medaille naar huis.
Tijdens de Elite dameskoers stonden er voor Nederland een aantal gedoodverfde favorieten aan de start, en die favorietenrol maakte de TeamNL-selectie meer dan waar: Lucinda Brand🌈🥇, Ceylin del Carmen Alvarado🥈 en Puck Pieterse🥉 betraden na een klein uur het podium. Dat ging zeker niet zonder slag of stoot, want waar Brand en Alvarado al snel een onoverbrugbaar gat sloegen en de latere wereldkampioene ook haar landgenote achter zich liet, moest Pieterse door een fikse valpartij nog flink knokken voor haar bronzen plak.
Mathieu van der Poel schrijft historie
Zondag waren alle ogen natuurlijk gericht op het aanstaande record van Mathieu van der Poel. Mocht hij er namelijk met de regenboogtrui vandoor gaan, dan zou hij 8 (!) wereldtitels in het veldrijden op zijn naam hebben staan. Een record bij de mannen (bij de dames gaat die eer namelijk al een aantal jaar naar Marianne Vos - met eveneens 8 wereldtitels in het veldrijden).
Maar voor de elite mannen aan de beurt waren, stonden er nog twee koersen op het programma: de junioren mannen en de U23-dames. Bij de junioren mannen reed Delano Heeren lange tijd op de derde positie met een achterstand van 22 seconden op de Italiaanse koploper. In de tweede helft van de race schoof Heeren voorbij de Belgische nummer 2 en begon hij het gat met de kop steeds verder te dichten. De Italiaan kwam onder druk te staan, maakte een paar foutjes waar Heeren zijn hoofd koel hield en bleef pushen. Wat volgde was een derde Nederlandse wereldtitel op dit WK voor een uitzinnig thuispubliek en een kersverse wereldkampioen die het zelf amper kon geloven.
Bij de U23-damesrace liet Europees kampioene bij de beloften Leonie Bentveld, tijdens een naar eigen zeggen mentaal zware race, zien dat ze ondanks een wat mindere periode op het podium thuishoort. Vrijwel de gehele race liet ze zich voorin zien, en in de laatste ronde nam ze de koppositie in handen en stond deze niet meer af. De vierde wereldtitel voor de TeamNL wielersporters dit WK was een feit.
De winst bij de elite mannenkoers leek op papier een uitgemaakte zaak te zijn. Gezien zijn zege reeks in de wereldbekers waarbij hij aan de start verscheen, kon het eigenlijk niet meer misgaan voor Mathieu van der Poel. Maar het moet altijd nog wel gebeuren. Op zenuwen leek je hem bij de start niet te kunnen betrappen, en na een ronde in het wiel te hebben gezeten van ploeggenoot Tibor Del Grosso gaf Van der Poel gas. Het werd alle aanwezigen in Hulst duidelijk, hier rijdt een levende legende die zijn winst niet meer uit handen geeft. Na een uurtje koers was het publiek getuige van dat historische moment. Mathieu van der Poel greep zijn 8e wereldtitel en is daarmee alleenrecordhouder in het aantal wereldtitels in het veldrijden (elite mannen).
De strijd om de overige twee podiumplekken ging zoals voorspeld tussen Thibau Nys voor België en Tibor Del Grosso voor Nederland. Maar die strijd was verre van saai. Nys en Del Grosso maakten er een spannende koers van, waarbij er steeds van positie gewisseld werd tussen de twee renners. Een regenbui in de laatste ronden pakte echter uit in het voordeel van Del Grosso, waardoor de bovenste twee treden van het podium oranje kleurden.
