2026 is het Jaar van de Vrijwilliger. In het kader daarvan besteden we elke maand aandacht aan een andere vrijwilligersfunctie binnen de KNWU en de wielersport. Want, onze sport kan niet bestaan zonder vrijwilligers. Deze maand vertelt Miranda Colenbrander waarom zij verknocht is aan het juryvak.
Ze kwam min of meer toevallig in deze tak van de wielersport terecht, maar jurylid Miranda Colenbrander uit Zwolle was direct gecharmeerd van het mountainbiken, toen ze er eenmaal kennis mee maakte. Ze roemt de grote variatie in MTB-disciplines, de sfeer waarin alle betrokken partijen echt een succes willen maken van een wedstrijd en het feit dat je de hele dag zelf in beweging bent.
"Op de weg rijd je achter de actie aan, hier maak je er onderdeel van uit. Dat spreekt me aan"
Net als bij veel andere juryleden begon haar vrijwilligerswerk voor de wielersport op de weg. Ze merkt nu bij collega's nog dat het mountainbiken bij veel van hen niet direct prominent in beeld is. “Ik kan me dat goed voorstellen, want dat was bij mij niet anders. Ik wilde internationaal jurylid worden en het mountainbiken was toevallig de discipline waar de mogelijkheid in het opleidingstraject zich het eerst voordeed. Eenmaal op pad voor deze sport ontdekte ik hoezeer de wereld van de MTB mij aansprak. Het is een omgeving waarin organisatoren, juryleden, teams en renners er allemaal op gericht zijn om er een mooie wedstrijd van te maken. Er is veel saamhorigheid. Maar wat ik ook mooi vind is dat er zoveel variatie bestaat in deze sport, downhillen bijvoorbeeld is heel spectaculair, maar ook de toevoeging van de shorttrack spreekt veel mensen aan. Omdat het een kort en snel onderdeel is. Op het WK van afgelopen jaar in Zwitserland waren er zeven onderdelen van het mountainbiken te zien, dan zie je hoe gevarieerd deze sport is.”
Actieve rol
De verschillen met het jureren van een wegwedstrijd zijn groot. “Ik vind de combinatie leuk, maar je hebt in het mountainbiken echt een actievere rol. Je rijdt niet met een auto achter de karavaan aan, maar loopt tijdens de wedstrijd veel rond om de wedstrijd op verschillende punten te bekijken op een parcours dat vaak tussen de vier à zes kilometer lang is. Zo zijn er altijd juryleden in de verzorging aanwezig.’’ Dit zie je op de weg niet. Ook wordt er in de voorbereiding ander dingen van je gevraagd, merkt Colenbrander. “Bij een wegwedstrijd begin je vaak bij de juryvergadering op de wedstrijddag pas echt aan je taak, in het mountainbiken is de focus op de aanloop van de wedstrijd van het grootste belang. Voor de startvolgorde moet je een goede startlijst maken per wedstrijd categorie. En een inschatting van het programma is ook van belang. Als je weet hoeveel renners er zijn, dan ga je ook uitrekenen hoelang het duurt om de renners op te roepen, maar ook hoeveel tijd je hebt om een wedstrijd goed te eindigen en de volgende te starten. Het streven is dat de deelnemers en de organisatie ervan op aan moeten kunnen dat de vooraf gecommuniceerde starttijden zoveel mogelijk gehaald worden. Als je in de aanloop naar de wedstrijd je werk goed gedaan hebt en je komt niet te veel tegen op de dag zelf, dan heb je een relaxte wedstrijddag. En tijdens de wedstrijden moet je het leuk vinden om actief rond te lopen, met renners in gesprek te zijn en om een uitslag mee te schrijven. Dat doe je in het mountainbiken (of veldrijden) ook veel meer, omdat het vaak voorkomt dat renners gedubbeld zijn gedurende de race. Je moet wel zeker weten dat de volgorde klopt, de renner het juiste aantal ronden rijdt en je tijdig start met de laatste ronde. Daarvoor schrijf je eigenlijk een wedstrijd lang mee. Een computer heeft dit niet altijd direct paraat.”
"Ik spreek uit ervaring als ik zeg dat als je eenmaal kennis hebt gemaakt met de sport, dat je zo verkocht bent"
In het diepe springen
Colenbrander weet uit de praktijk dat ook het mountainbiken aanwas van juryleden kan gebruiken. En daagt ook de collega’s van de weg uit. ‘’Durf eens in het diepe te springen en stap uit die auto of jurybus. We hebben in Nederland een enorme variatie aan wedstrijden met de jeugdwedstrijden (LJC’s), de NL-cup en de 3 Nations Cup-wedstrijden in Oldenzaal, Sittard en op de Col du VAM. En grote deelnemersvelden, met name bij de jeugd. Het is de discipline van waaruit verschillende renners doorstroomden naar de weg, zoals de broers Mick en Tim van Dijke en Milan Vader. En iemand als Puck Pieterse combineert de weg, het veld en het mountainbiken met succes. Maak kenbaar dat je eens een dag wilt komen kijken of meelopen. Ik ben zelf bijvoorbeeld begin april bij de 3 Nations Cup in Oldenzaal en leid je graag rond, maar mijn collega’s doen ongetwijfeld graag hetzelfde bij een andere wedstrijd. Ik spreek uit ervaring als ik zeg dat als je eenmaal kennis hebt gemaakt met de sport, dat je zo verkocht bent.”
Ook jurylid worden? Op de KNWU Campus vind je meer informatie over het jurywerk en -opleidingen!
