Hidde Buur (uitkomende in klasse MC2) en Daniel Abraham Gebru (MC5) mogen tot de kanshebbers voor eremetaal gerekend worden in de selectie van TeamNL op het wereldkampioenschap Para-Cycling op de weg in Huntsville. Sterker nog: beiden hopen de Verenigde Staten na de eerste week in september te verlaten met een regenboogtrui en bijbehorende gouden plak. Waar Abraham Gebru zich vooral in de tijdrit kansrijk acht, is Buur juist een troef voor de zege in de wegwedstrijd. Beide mannen zijn klaar om te schitteren.
"Ik moet het echt van mijn spurtkwaliteiten hebben wil ik voor de winst mee kunnen strijden"
Met een hoogtestage zetten Buur en Abraham Gebru de sportieve puntjes op de i. Na een kort verblijf op Nederlandse bodem wordt er afgereisd naar de USA. Voor Buur de eerste keer dat hij naar dit land vertrekt. “Ik weet niet of het daar zo leeft als bijvoorbeeld in Italië of België, maar ik hoop op een mooi kampioenschap. Wat ik heb gezien van het parcours, spreekt me alvast aan. Het is wat glooiend met een licht oplopende aankomst – iets wat me ligt – maar er zitten geen echte klimmen in het parcours. En dat is voor één van de zwaarste deelnemers in het veld een positief bericht, al moet ik zeggen dat ik op het vorige WK in Ronse – waar een klimmetje in het parcours was opgenomen – goed mee kon komen.” Buur ziet zijn kansen vooral in de wegwedstrijd. “Ik verbeter me wel op het onderdeel tijdrit, maar het is niet te verwachten dat ik tegen de klok om de prijzen mee kan doen. Wel vind ik het altijd prettig om de tijdrit voorafgaand aan de wegwedstrijd te rijden, zowel lichamelijk als mentaal is het een welkome prikkel. Natuurlijk is de wegrace ook een wedstrijd waar heel veel scenario’s kunnen plaatsvinden. Mijn optimale wedstrijdverloop? Een sprint met een grote of kleine groep. Ik moet het echt van mijn spurtkwaliteiten hebben wil ik voor de winst mee kunnen strijden.”
Europese titel op zak
De renner uit de MC 2-klasse kan met vertrouwen afreizen naar de States. “Ik heb mijn gewenste niveau kunnen bereiken in de wereldbekers en vertrek met een Europese titel op zak naar dit wereldkampioenschap. In een klasse waarin vooral de Europeanen domineren, is dat iets war ik zeker vertrouwen uithaal. Al moet ik wel zeggen dat mijn grootste concurrent uit Frankrijk op het EK ontbrak. Maar ik wil zeker voor een medaille gaan en hoop op goud in Huntsville.” Na het WK weg gaat de knop direct om. “Eind oktober, begin november rijden we in eigen land het WK Parabaanwielrennen in Apeldoorn. Bij de vorige editie van dit wereldkampioenschap op de piste won ik één keer goud en drie keer zilver. Dus ook daar hoop ik te schitteren. Een WK is altijd een doel, maar met familie, sponsors en vrienden op de tribune krijgt zo’n evenement nog iets speciaals. Hopelijk tank ik op het WK weg extra vertrouwen om ook in Apeldoorn te schitteren.”
"Ik wil mijn titel terugveroveren en weet dat dit erin zit"
Iets te bewijzen
Ook Daniel Abraham Gebru kijkt uit naar die dubbel. In tegenstelling tot Buur vertrekt Abraham Gebru naar Huntsville met het idee dat hij dit seizoen nog iets te bewijzen heeft. “Het was zeker niet slecht, maar ik heb best veel pech gehad in 2026. Zo ben ik bij een wereldbeker hard gevallen in een tijdrit, terwijl ik toen juist echt in topconditie was. De bocht verkeerd ingeschat en er met te veel snelheid ingegaan. Dan kom je om te winnen en is het al kort na de start klaar. Zo waren er meer momenten dat het niet meezat. Maar de conditie en vorm zijn goed en ik weet wat ik kan, dus ga ik zeker voor goud op de tijdrit op het WK weg. Ik wil mijn titel terugveroveren en weet dat dit erin zit. De wegwedstrijd vind ik vaak meer een loterij. Ook daar ben ik een favoriet, maar ik moet nu een keer goed pokeren en zorgen dat het goed valt. Ik wil heel graag nog eens wereldkampioen op dit onderdeel worden, dat is echt een hoofdprijs die ontbreekt op mijn erelijst. Maar in de tijdrit komt het gewoon op je eigen kracht aan, dus daar liggen normaal gezien altijd de beste kansen. Het zou mijn wegseizoen toch fijn afsluiten, voordat het vizier op het WK Baan in Apeldoorn gaat.” Abraham is juist minder te spreken over het uitgetekende parcours in de VS. “Ik houd juist wel van klimmen en in Huntsville ligt er een toch vrij vlak parcours. Aan de andere kant is het tijdritparcours wel echt een rondje waarop ik mijn kracht kwijt kan, veel rechttoe rechtaan met een paar 180 gradenbochten. En het is een relatief lang parcours en dat is voor mij alleen maar goed. De temperatuur tenslotte is ook in mijn voordeel. Het kan daar ruim boven de dertig graden worden en dat zijn voor mij prima omstandigheden. Al met al geloof ik in mijn kansen en kijk ik erg uit naar dit kampioenschap.”
